17   317
20   583
22   438
33   581
16   522
Home » Running: RFR Gasselterveld 2018

Running: RFR Gasselterveld 2018

RunForestRun

RFR GasselterveldZaterdag 26 mei 2018, het is weer zover! De auto in op weg naar Gasselte om mee te doen aan de RunForestRun Gasselterveld. Vorig jaar liep ik deze ook, 13 kilometer en wat was hij leuk. Toen op de motor, wat ook vandaag het plan was, maar ik zag erg op tegen het zware warme pak in de verwachte hitte, dus toch maar met auto en airco. Het kriebelde enorm om dit jaar weer mee te doen. Veel fijne bospaden, waarna je terecht komt in een soort Spaanse Costa gevoel, met helderblauw water, wit zand en vorig jaar enorm mooie gele bloemen.

Helaas was ik te laat met inschrijven en was de 13 kilometer vol. Een klein oproepje op de RFR startbewijzen pagina zorgde ervoor dat ik een startbewijs kon overnemen, heel snel geregeld en gewoon op eigen naam, super fijn en handig. Met trainer Wesley kon ik deze loop opnemen in het trainingsschema en de opdracht van vandaag was: tempoloop met hartslag 167-174. Eens zien hoe ik dat zou gaan ervaren. Niet gewoon gaan met die banaan, maar meer controle, meer bewust van hartslag en lijf.

Ik kom rond 11.15 uur aan op het terrein. Ik zou eerst koffie drinken met Nico, die de 43 kilometer loopt, maar na een slechte nacht slapen, vind ik het wel fijn om even rustig op te starten thuis en rustig aan die kant op te gaan. Ik start rond 11.30, haal dus op mijn gemakje mijn nummer op, doe nog een plasje, kom erachter dat ik een kauwgompje vergeten ben, dribbel dus nog even langs de auto en voeg mij bij de startgroep, heerlijk relaxed. Ik heb besloten zonder muziek te rennen. Dat doe ik de laatste tijd steeds vaker. Soms is het heel fijn, met muziek en afleiding, maar steeds vaker geniet ik van de fluitende vogels, krakende bomen in het bos en ben mij bewuster van ademhaling.

De eerste kilometers gaan door het bos, waar het al flink benauwd is, de temperaturen kunnen vandaag oplopen tot zo’n 27 graden. Omdat het eerst wat druk is, komt de hartslag niet boven de 165 uit. Na een tijdje kan ik inhalen en iets versnellen en ik loop een eind lekker op mijn eigen gemakje met een hartslag rond de 170. Ik denk dat we een kilometer of 7 onderweg zijn als een man flink tegen mij aan gaat praten, we hebben het over het hardlopen, rennen mooi steady verder, maar ik zie dat mijn hartslag wat gaat variëren en daarbij doet de meter ook weer een tijd even niet wat hij zou moeten doen. Erg irritant. Ik probeer lekker mijn eigen ding te blijven doen en vooral ook te genieten van de fijne bospaadjes en de mooie omgeving, die na 9 kilometer over gaat in het mountainbike pad, met pittige heuveltjes, bochtjes en dat vol in de warme zon. Poeh! Heftig en dat is aan de hartslag ook terug te zien. Die knalt op sommige klimmetjes zelfs naar de 200. Erg snelheid terugnemen dus en de boel weer onder controle krijgen. Lastig is het wel.

RFR Gasselterveld

Na de mooie witte mountainbike paden (en helaas geen gele bloemen, die waren al uitgebloeid) lopen we het bos weer in, de laatste loodjes. Respect echt voor de lange afstand lopers, wat knap zeg! Zo nu en dan praten we nog wat, maar ik probeer ook de juiste hartslag weer te vinden. Dit lukt maar moeilijk, ik ruik ook de finish en wil graag gaan! Mentaal spelletje blijft het wel dat lopen op hartslag. Het laatste stuk rennen we over het mulle zachte en hete strand en dan is al snel de finish in zicht, waar Winfried ons een voor een binnen loodst.Hop, deze hebben we weer in the pocket! In 1 uur en dik 14 minuten over de finish. Niet helemaal happy, want het was vooral na de 7/8 kilometer een hoop gestoei met hartslag en hartslagmeter, maar wel weer enorm genoten van een leuke route, mooie paden en een heerlijke omgeving. Volgend jaar wellicht maar een langere afstand kiezen, de uitdaging weer eens wat vergroten!

Bedankt weer voor de fijne organisatie!

Liefs Meik

Volg:
0

4 Reacties

  1. 28 mei 2018 / 15:21

    Leuk verslag, Meike! En interessant om een loop volledig op hartslag te lopen. Maar soms best lastig dus. Jammer van de gele bloemen en de warmte, maar wat een fraaie route. Die koffie hou je tegoed. 😉

    • MirMei
      29 mei 2018 / 07:53

      Bedankt Nico! Jaaa erg lastig, maar ook wel interessant, die mindset. Jaa volgende keer die koffie 😉

  2. lutz kuipers
    28 mei 2018 / 17:35

    wat mooi, wat mooi en wat een beheersing petje af. tuttuut

    • MirMei
      29 mei 2018 / 07:53

      Hihi, dankje lieverds xxx

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.