7   108
17   456
34   430
61   1032
19   301
Home » Running: Harkemarun 2018

Running: Harkemarun 2018

harkemarun

Dinsdagavond liep ik voor de tweede keer de Harkemarun in jawel, Harkema. Voor mij een soort van thuiswedstrijd want Pake & Beppe wonen hier en voor mij is dit mijn tweede thuis. Ik deed net zoals vorig jaar mee aan de 10 kilometer. Maar dit jaar niet alleen, mijn vader deed ook mee en rende voor het eerst in jaren weer eens een 10 kilometer in de aanloop naar de halve marathon over 6 weekjes, waar we allebei voor aan het trainen zijn. Allebei trainen we op hartslag, maar we hebben beiden een ander schema (hij Sportrusten en weinig kilometers, ik juist veel kilometers en intervallen) en beiden trainen we op een ander niveau. Van mijn looptrainer heb ik de opdracht gekregen de run op tempo te doen, hartslag tussen de 170 en 175. Spannend, na zoveel weken op lage hartslag trainen eens kijken hoe de vlag er fysiek bij hangt.

Ik eet bij Pake & Beppe ’s middags warm en ’s avonds een broodje met banaan en een broodje kaas. Goede bodem, mooi op tijd, dat moet goed gaan. Ik ben meer een ochtend dan avondloper dus ik ben benieuwd hoe het gaat. Samen met pap haal ik het startnummer op, Taeke en Ton zijn er ook, in de auto nog even warm blijven en een 10 min voor de start lopen we naar de start toe.

harkemarun

De wedstrijd

Ik start samen met hardloopmaatje Peter, die ik ken via Instagram en vandaag voor het eerst eens in real life zie. Hij wil zover mogelijk samen op rennen, dus samen van start. We hebben een explosieve start en we schieten zo het dorp uit, waar eerst Beppe staat te zwaaien, even verderop staat Pake op het viaductje foto’s te schieten. Heel leuk! Ik ren mooi steady 172/173 en het voelt goed. Peter loopt voor zijn doen een tikkie langzamer, maar vind het ook wel een keer fijn zo. Sowieso is het gezellig, even wat kletsen zo nu en dan ook. We rennen langs de rondweg en gaan na een 6 kilometer links een schelpenpad op. Goed op de hartslag blijven letten, zeker als we de laatste twee kilometer naderen gaat het kriebelen. Ik wil harder. Peter zet een tandje bij en ik doe mee, stiekem met een iets hogere hartslag. De laatste kilometer door de straten voel ik mij nog steeds erg goed, topfit, geen pijntjes en met een smile gaan we over de finish: 48.40 minuten en als 2e vrouw. Benen voelen goed, ik ben niet stuk, niet bekaf en heb echt ontzettend fijn gelopen. Knuffel van Ton, Taeke komt twee minuten binnen en dan is het wachten op pap. Trui aan en weer een stukje teruglopen. Beppe staat ook op de uitkijk, Pake is thuis voetbal gaan kijken. In de verte zie ik hem aankomen. Ik loop pap tegemoet en we gaan samen over de finish, in 1.10.17 minuten. Ik ben trots! He did it! Samen eten we een patatje en daarna nog een kopje koffie en Sûkerbôlle bij Pake & Beppe. Het was een leuke en bijzondere avond zo, als familie Kuipers. Nu op naar de halve marathon Lauwersoog, hopelijk net zo fijn voor mij en hopelijk een Bucket List af tik dingetje voor pap!

harkemarun

Liefs Meik

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.