Home ┬╗ Running: Halve Marathon Lauwersoog Ulrum 2018

Running: Halve Marathon Lauwersoog Ulrum 2018

halve marathon Lauwersoog Ulrum

Wat een dag. Gemengde gevoelens, verschillende emoties, behaalde doelen en niet behaalde doelen. Samen hebben we in ieder geval een doel behaald. Het was al een aantal jaren het plan. Nog eens een keer samen, tegelijk, de halve marathon van Lauwersoog Ulrum lopen. 15 jaar geleden was zijn laatste keer, toen stond ik als meisje nog te kijken bij mijn vader en nu ren ik hem sinds 5 jaar zelf en ging pap mee op de fiets. Hij wilde hem altijd nog weer eens lopen, elk jaar weer na de halve waren er bij hem de kriebels, maar door blessures en bad timing kwam het er niet van. Nu kunnen we hem dan toch echt afvinken, want na 15 jaar heeft pap hem gewoon weer uitgelopen, de 21,1 kilometer!

De voorbereiding

halve marathon lauwersoog ulrumWe hebben ook een unieke voorbereiding, want vrijdagavond gaan we met z’n viertjes (Bente, Ton, pap en ik) het Lauwersmeer op om de bloedmaan te bekijken. Deze valt een beetje tegen, maar we hebben wel een lekker avondje op het meer, eten pasta als krachtvoer en wat chipjes voor de extra koolhydraten ­čśë We slapen op de boot en worden gezamenlijk wakker. Even een pancake, broodje met jam, alvast startnummers ophalen en auto achterlaten in Ulrum, lunch met brood en jam, goed drinken en nog een klein slaapje op de boot ter voorbereiding. En dan de kleren aan, nummers opspelden en samen op naar de haven, deze keer dus niet met de bus, zoals normaal maar met de benenwagen, het is vanaf de boot nog maar een klein stukje lopen. Ton en Bente fietsen eerst niet mee vanwege de drukte en gaan vast bij hun posten staan.

De halve marathon

Omdat het zo warm weer was de afgelopen week was het nog maar de vraag of het door zou gaan. Op de dag zelf is er zelfs onweer voorspeld en is er een mogelijkheid dat het feest om die reden niet doorgaat. Maar het valt allemaal mee en met zelfs wat gedrup op de kop komen we aan in de haven waar de meeste mensen al klaar staan in het startvak. Pap heeft als doel uitlopen, niet stuk lopen en genieten. 15 jaar geleden stond hij hier ook aan de start en nu staan we aan het begin van datgene dat we al zo vaak besproken hebben. Samen Lauwersoog rennen. Voor mij is de opdracht hartslag 165/170 houden en tempo maken. Veel getraind zonder muziek en dus heb ik ook nu de oordopjes niet mee. Na nog een kleine plaspauze lopen we naar het startvak waar ik Edgar nog zie, een Insta maatje. Drie zoenen en een praatje en een plekje zoeken. Nog een selfie samen en om 14.00 uur gaat het startschot. Ik ben ergens in het midden gestart, pap start op zijn gemakje achterin. Op het haventerrein pakken we de eerste meters en ik denk aan vorig jaar, waar ik veel te hard van start ging. Nu dus zorgen dat de hartslag on point blijft en rustig aan. Ik word al snel bijgebeenddoor Ytsen, die ik ken van FB en Insta en we hebben even een praatje. Ik zie ook oud klasgenootje Berry rennen. Stiekem is er hoop op een PR, maar hartslag x tempo zal het gaan bepalen. Na 2 kilometer draaft Ytsen door, ik hou het netjes bij 165/170 hartslag. Op 3 kilometer haakt Ton aan op de fiets, fijn! Bente wacht op pap en fietst met hem mee. We rennen langs het Lauwersmeer en door het prachtige gebied en ik voel mij goed, neem om de 15 minuten water en heb weinig last van de steek waar ik vaak last van heb tijdens deze run. Ik ga niet snel genoeg voor een PR, maar blijf mij op de hartslag focussen. Probeer te genieten van de miezer regen, het gebied en de grapjes van Ton, maar ik merk dat ik toch wel vaak die horloge loop te checken.

halve marathon lauwersoog ulrum

Als we Zoutkamp voorbij zijn besluit ik met Ton te versnellen, er zit nog teveel in en ik wil kijken of ik er nog wat van kan maken de laatste 5/6 kilometer. De hartslag gaat omhoog richting de 180, maar nu loop ik op 12,5 km/u, wellicht komen we dan nog een stukje in de buurt. 10 seconden van de PR af zou al mooi zijn. Ik baal want als ik ga rekenen besef ik dat ik nooit 3 kilometer in 12 minuten ga rennen en blijf ondertussen toch maar versnellen, redden wat er te redden valt. Ik haal nog wat mensen in, zie bij de finish Ton staan (die is doorgefietst langs de laatste straatjes) en zie dan de tijd op het bord staan. 1.48 en een beetje. Bij lange na niet in de buurt van de 1.46 waar ik heen wilde. Verdorie.

Ik laat mij even gaan, vermoeid en balend, even leunen over het hek, want die laatste sprint kilometers hakken erin en dan zie ik Tess ook bij de finish staan. Lief! Ik voel de teleurstelling en laat het even toe. Man, even flink balen hoor, er zit zelfs een beetje een emotie erg hoog. Maar ik wil mij niet laten kennen en weet dat ik niet slecht gelopen heb. Ik heb gedaan wat ik moest doen. Edgar komt nog even aan voor een selfie en dan is het nog even hoi zeggen tegen Wendelin en Wiets, snelle Christien van Team Steenboksport, Ytsen en ik haal daarna het shirt op. Ton en Tess zitten op het terras bij de kroeg en ik blijf even balen. Toch gaat de focus snel door naar pap, want zou hij het gaan halen? Ton besluit een stuk terug te fietsen en Tess en ik lopen naar de laatste bocht voor de finish. Ton stuurt een live locatie door. Ze zijn er bijna! Hij gaat het gewoon fixen! Een gloed van trots gaat nu al door mij heen. In de verte zien we ze komen en ik wil meerennen naar de finish, naar het einddoel. Pap heeft het wat zwaar, onderweg een loopmaatje gevonden en samen gaan ze richting de finish om hand in hand de finishlijn te passeren.

halve marathon lauwersoog ulrumhalve marathon lauwersoog ulrumhalve marathon lauwersoog ulrum

He did it! 21,1 kilometer, na 15 jaar gewoon weer gelopen. Een dikke knuffel bij de finish, eerst 1 dochter, dan 2 en dan 3 en Ton staat klaar met een beloofd biertje bij de finish. Mooier kan niet. “Ik heb het gewoon gedaan”, zegt hij en er is bij ons allemaal sprake van emotie en tranen. Wat een mooi moment en wat ben ik enorm trots op mijn stoere papa. Hij had het niet gedacht, tegen de verwachting in, is het gewoon gelukt! We laten het uiteraard allemaal even vastleggen, dromen nog even samen en hebben het over de race, die ondanks de regen, soms toch benauwd en windy was, knuffelen, wat drinken en een banaan en gaan dan met z’n allen naar het Booze Wijf voor een borrel en wat eten. Vieren dat of doelen dan wel of dan niet behaald worden, we een gezamenlijk doel sowieso behaald hebben en dat we erg blij zijn dat we dit met elkaar, met z’n allen mogen beleven!

Liefs Meik

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.