Home ┬╗ Running: Halve Marathon Lauwersoog – Ulrum 2017

Running: Halve Marathon Lauwersoog – Ulrum 2017

Afgelopen zaterdag was het weer zover. De halve marathon Lauwersoog – Ulrum. Voor de vijfde keer aan de start, de vierde keer dat ik hem zou gaan lopen. De eerste keer in 2013 ging namelijk niet door vanwege slecht weer, uiteindelijk hebben pap en ik toen de verkorte versie naar Ulrum gedaan, we moesten toch terug naar de auto.

Kortom het vijfjarig jubileum verhaaltje komt er vandaag niet. Volgend jaar misschien.. ­čśë Vorig jaar liep ik een PR in Ulrum en stiekem hoopte ik vandaag op nog iets sneller. Pap zou weer meefietsen, goed getraind, zin in! Maar ik ben niet een ster wat betreft druk en verwachtingen dus was wat rustig en dacht, gewoon lekker lopen.

Pap haalde me op na een pancake met jam, onderweg nog een banaantje. Pap op de fiets van Ulrum naar Lauwersoog, ik met de bus. Daar moesten we een tijdje wachten, beetje kletsen met Loes, Elko en andere bekenden en ik laat me toch opjennen door de small talk over tijden, het lopen en alles. Doe zelfs een warming upje, dat doe ik normaal nooit. 10 minuten voor de start zit ik al op een hartslag van 110. Oepsie.

runkeeper Ik schiet er bij de start vandoor, hoppa, actie! Na 2 km zie ik mn hartslag: 181, shit, dat is echt wat te hoog Meik. Ik probeer iets tempo terug te nemen, pap zie ik weer bij 5 km en ook die zegt, je gaat wel hard. Ik probeer wel lekker om mij heen te kijken en te genieten, we lopen natuurlijk gewoon in een super mooie omgeving!

Bij 7 km krijg ik steek, precies op dezelfde plek, in dezelfde bocht als vorig jaar, heel apart. Ik vertraag nog iets en probeer de pijn wat weg te puffen. Ik kan gelukkig weer wat versnellen en kom onderweg Eelco tegen, toevallig renden we tijdens de Harkema run ook samen op. Bij 14 km neem ik een gelletje. Deze valt echt helemaal verkeerd. Ik heb enorme buikkrampen, steken en wil het liefst opgerold in een hoekje gaan liggen. De adem stokt ervan, ik heb tintelende benen en niets voelt nog fijn. Ik loop op 10-11 km/u door Zoutkamp en probeer alles weer wat onder controle te krijgen. Nog 5 kilometer te gaan, kom op, knallen, alles wat er in zit.

Niets voelt fijn en ik heb het zwaar, in mijn achterhoofd zit m’n tijd. Het kan nog steeds, ondanks de vertragingen en pijn. Eenmaal in Ulrum aangekomen word je altijd lekker opgezweept door de mensen aan de kant, heel fijn! Ik probeer weer wat te versnellen, het wordt krap, maar het zou nog moeten kunnen.halve marathon

Pap doet nog een laatste setje voor de laatste paar meters. Kom op, die haal je nog even in, elk jaar hetzelfde en elk jaar helpt het enorm voor de adrenaline. In de laatste bocht staat Ton, superlief te supporteren bij de finish. Pap staat bij de finish en na een klein eindsprintje val ik vermoeid tegen hm aan, bekaf. Blij dat ik binnen ben.

Runkeeper zegt PR in vergelijking met vorig jaar. Officiele tijd: 1.46.55 min, vorig jaar 1.46.35 min. Doel dus semi behaald. En nu een paar dagen later kan ik eigenlijk best tevreden zijn, ik heb nog nooit zo’n rare stekende pijn in mijn lijf gevoeld tijdens het lopen. Dat ik daarmee toch nog zo’n tijd heb gerend is opzich toch best netjes.

Halve marathon Lauwersoog
Learnings: minder extreem starten, mindset training & ademhalingsoefeningen toepassen als het zwaar wordt. Vooral met het oog op de aankomende uitdagingen heb ik dit allemaal echt hard nodig.

Volgend jaar weer? Jazeker! En dan hoop ik met pap, rennend!

Liefs Meik

 

Volg:

1 Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.