Home » Running: Halve marathon Lauwersoog – Ulrum 2016

Running: Halve marathon Lauwersoog – Ulrum 2016

Running: Halve marathon Lauwersoog – Ulrum 2016

WOW! Vanochtend toen ik wakker werd drong het opeens tot mij door. Ik heb echt een hele snelle run gelopen. Sneller dan ik had gedacht te lopen, dan ik ooit gedacht had te lopen. Natuurlijk was een PR door mijn hoofd geschoten, mijn snelste halve marathon liep ik twee jaar geleden, was ik nu goed genoeg getraind? Met een vrij recente, steeds terugkerende blessure? Was het mogelijk?

Lauwersoog – Ulrum is mijn halve marathon, mijn lievelingsplek, een gebied waar ik heel graag kom. Het is niet de meest fijne run, een trail is leuker, lekker in de natuur, echt in de natuur. Deze halve loop je veel in de natuur, maar alleen maar verharde paden en eigenlijk voornamelijk recht toe recht aan. Best pittig, zeker als het heel warm is!

Dit jaar is mijn vierde Lauwersoog run, de eerste keer dat pap niet mee is. Geen coach mee, geen fiets begeleiding, geen steun in de rug.. Deze keer stap ik alleen in de auto, ik heb mijn pannenkoekjes op, haal nog een broodje en smeer onderweg de pindakaas er dik op. Neem nog een bidon water. Auto in Ulrum parkeren, nummer halen en in de bus naar Lauwersoog. Daar moeten we een half uurtje wachten. Lekker mensen kijken, genieten van de zon, nog een toilet bezoekje, kletsen met bekenden.

Opeens zie ik Loes en haar moeder fietsen! Haar vader doet mee, leuk, toch nog bekenden. Ik loop rond 5 voor 2 nog even snel de wc in (toch last van zenuwen, hihi) en wens hardloop maatje Elko nog even succes toe. 14.00 uur starten we. Rustig beginnen, eigen tempo proberen te pakken, niet te druk maken, kalm aan. Ik zie Ilse aan de kant staan roepen, super leuk! 

Na een paar kilometer duiken daar Loes en haar moeder weer op. Fijn! Toch nog een beetje steun, ze blijven uiteindelijk tot de laatste 500 m bij mij fietsen, heel lief! <3 Ik krijg sponzen toegereikt, die hard nodig zijn, want menn, het is warm. Opeens hoor ik in mijn oordopje: 10 kilometer, 49.20 min. Whoop whoop, dat is m’n eerste PR, een hele snelle 10 km. Toch word ik ook zenuwachtig, want ga ik niet te hard? Straks klapt de man met de hamer er in! We naderen Zoutkamp na 13 kilometer. In de verte zie ik twee stoeltjes en twee witte koppies! Pake en Beppe staan bij de haven, snel een kus en een knuffel en snel weer door. Wat super fijn dat ze er zijn! 🙂

We lopen Zoutkamp in, ik heb constant steek, toch wat teveel gegeten, bah, lastig hoor. Af en toe even wat vaart minderen, goed ademen en door. Midden in Zoutkamp staat Corine klaar op skeelers, ze lootst mij samen met Loes en haar moeder door de laatste 7 kilometer heen. Opeens zie ik een geel shirtje en een petje! Heee, Elko! Hoe kan dit? Hij loopt altijd als een maniak, mijn vorige PR had ik aan hem te danken, mijn haas. Hij is op en is zelfs gaan wandelen. Ik probeer hem mee te krijgen, maar helaas, het gaat even niet: “Ik haal je wel in” roept hij nog. En ja hoor, een paar honderd meter verder is hij er opeens weer. We rennen een stukje samen op, maar kramp is een killer, Elko haakt af en ik ren vrolijk door.

Het bordje Ulrum komt in zicht, Loes, Cor en moeder Loes jennen me op: Die moet je nog even inhalen hoor, kom op! Ik voel een adrenaline stoot opkomen en knal mijn laatste energie erin, hoppa! We gaan voor een PR, knallen Meik! In de laatste straatjes van Ulrum zie ik opeens nog een bekend figuurtje voor mij opkomen, Tomas! Huh, die loopt altijd zoooo snel, we volgen elkaar op Runkeeper, hoe kan dit? Hij schrikt er zelf ook van: “Meike, wat doe jij nou hier? Wat ben je snel!” Hahaha, lachen, samen schieten we door de straatjes heen, de laatste meters (bedankt voor de foto’s Ilse!) en met een big smile over de finish!

Telefoon staat op 1.47 en een beetje. OMG, wat een dik PR heb ik gelopen, ik kan het bijna niet geloven, sta te shaken op mijn benen en moet even 10 keer adem halen! Super blij!! Mam is er ook nog als verrassing, met bosje bloemen, heel lief!

Twee jaar terug liep ik 1.53.20, bekaf over de finish, super blij. Dit jaar staat hij er: EEN VET PR van 1.46.35 min! Met een minimale echte voorbereiding, maar wel met behulp van PBP heb ik het gedaan, gemiddeld bijna 12 kilometer per uur. Wie had dat gedacht?!

Volgend jaar nog sneller? Wie weet 😉 Eerst lekker genieten van deze prestatie. Nog nooit liep ik zo lang, zo ver, zo snel. Ik ben blij, moet je die laatste meter foto’s zien. Volgens mij loopt daar een intens gelukkig meisje! 🙂

Bedankt voor de steun en toeverlaat onderweg, het meelopen, het vertrouwen, de leuke reacties, alles! <3

Liefs Meik

Volg:

1 Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.