Home » Running: Berenloop Terschelling 2015

Running: Berenloop Terschelling 2015

Running: Berenloop Terschelling 2015

Zondag 8 november werd de 30ste Berenloop georganiseerd. Vorig jaar voor het eerst, dit jaar dacht ik, ja, we gaan er toch weer voor. Vanwaar de twijfel? De halve marathon op Terschelling is erg leuk, mooi en pittig, maar zo enorm druk! De 4 mijl van Groningen, maar dan 21,1 kilometer lang. Zigzaggend langs mensen, opeens een elleboog in je zij en zien dat oude mannetjes afgesneden worden in de bochten. Vorig jaar gingen we (pap en ik) een dagje op en neer en dit jaar besloten we een lekker weekendje te gaan. Mijn zusje ging ook mee van vrijdag tot zondagochtend en daarmee was dit zeker een geslaagd hardloopweekend, maar of ik volgend jaar weer mee doe..

Berenloop Terschelling

Zaterdag gingen we met z’n drietjes op pad, pap en mijn zusje lopen nog maar een paar weken, dus voor hun een lekker 5K rondje, voor mij een warming up. We liepen lekker richting strand en via de waterkant richting de volgende strandopgang. Eenmaal terug bij ons chaletje zaten we per ongeluk al op 7,5 km! Oeps! Ik rende nog door naar de winkel, het regende behoorlijk en wat is lekkerder dan een warme kop chocomelk met slagroom na een rondje rennen? 😉 Uiteindelijk zat ik dus op 8,5 km, dat was een lang warming upje.. Gelukkig niet een super snel tempo en heerlijk zo even met z’n drietjes te lopen.  

IMG_9743[1]          IMG_9724[1]

Zondagochtend fietsten pap en ik vanuit Formerum naar West-Terschelling, waar de start en finish van de Berenloop is. Wat een drukte al bij de haven, allemaal dribbelende mensen, mooie hardloopkleding, wapperende plastic gewaden om warm te blijven. Ik word er altijd een beetje zenuwachtig van. Kwartiertje voor de start nam ik nog even mijn pufje (ik heb sinds dit jaar weer veel last van astma), jas uit, sjaal af en hop startvak in! Ook in het startvak was het dringen, springen om warm te blijven, dus ik was reuze blij toen we even na twaalven in beweging kwamen! Doel: lekker lopen, met zo min mogelijk pijn, liefst wel binnen 2 uur. De knie werkte al weken niet mee, dus eigenlijk was lopen op zich al niet verstandig, maar eigenwijs typetje he..

Berenloop Terschelling

Berenloop Terschelling

De eerste 5 kilometer was ik eigenlijk bezig een plekje te bemachtigen. Iedereen schiet alle kanten op, er komt van alles langs, mannen, vrouwen, dik, dun, oud, jong, slecht lopende mensen. Echt respect voor sommige mensen, waarvan je al moe wordt als je naar ze kijkt. Bijna iedereen heeft de 21,1 kilometer netjes uitgelopen. Tot 11 kilometer ging het goed. Ik miste mijn vader bij het 9 kilometer waterpunt, waar hij zou staan met mijn eerste gel, maar gelukkig zag ik in de verte een krullenbol verschijnen en net voor het pittige stuk strand klokte ik mijn gel weg, extra energie!

Het strand was helemaal verlaten, op alle lopers na dan, maar het lijkt heel mooi. Er stond een stevige wind en de zon verdween opeens en het was koud! Brrr, ik was heel blij met mijn lange legging! Doordat je heel erg focust op doorlopen, energie sparen en waar mag ik please weer omhoog, vergeet je soms ook even te genieten van het feit dat je op het strand rent. Ik heb echt een paar keer bewust naar zee gekeken en genoten van het moment. Heerlijk toch, ik heb liever zo’n run, dan de stadsrun met alleen maar asfalt.

Berenloop Terschelling

Na het strand voelde ik mij topfit. De knie deed het nog goed, ik had van coach Dad mijn tweede gelletje in de handen gedrukt gekregen toen ik vanaf het strand weer naar boven klom en op naar de laatste 6 kilometer! Ik voerde het tempo steeds meer op en liep zo’n 2 kilometers vlak achter twee vrouwen die net een tikkeltje harder liepen. Ik kon daardoor net even iets meer uit mezelf halen, fijn twee van die haasjes! 🙂 Op 16/17 kilometer ging dan toch mijn heup zeuren, langzaam naar beneden, naar knie en scheen en ben ik wat vaart gaan minderen. Maar als je weer in het dorp komt met al die mensen krijg je weer zoveel adrenaline, dus de laatste 1,5/2 kilometer heb ik voor mijn gevoel aardig lopen sprinten.

Berenloop Terschelling

Wat de Berenloop erg leuk maakt: de rode loper wanneer je finisht, dat geeft echt een tof gevoel, je loopt tussen het publiek door over de rode loper en voelt je echt machtig! Wat ik wel weer een beetje jammer vond en mensen alsjeblieft neem dit mee: ren even door tot ongeveer 2 á 3 meter na de finish. Ik kwam aan gesprint met mijn laatste krachten en mocht net voor de finish alweer in de ankers omdat iedereen daar direct op de rem ging. Sjongejonge! Ik snap dat je moe bent, maar van die laatste paar metertjes val je niet om hoor. Lekker even paar metertjes doorlopen volgende keer oke? 😉

Dus, zonder een hele strakke training, met een blessure en flinke drukte liep ik: 2.00.39. Verdikke, lullig niet! Net niet binnen 2 uur gefinisht. Maar.. Ik ben tevreden, blijkbaar heb ik een leuke basis conditie, loop je toch vrij gemakkelijk een halve marathon en ik heb nu twee dagen later weinig pijn. Direct na de loop had ik hele zere heupen (als iemand hier nog tips voor heeft, please!) maar we moesten nog weer 8 kilometer terug naar Formerum fietsen en dat heeft goed geholpen! En achteraf 30 kilometer rennen in twee dagen is ook niet niets..

Berenloop Terschelling

Ik denk dat ik deze volgend jaar skip en de langere afstand Trailrun loop op Terschelling, een paar weken voor de Berenloop. Ik heb daar echt enorm van genoten en het is weer eens een nieuwe uitdaging: 25 kilometer door duinen, zand, strand, bos en over heide. En dan wel weer een weekendje 😉 Dat is toch wel het leukste van zo’n hardloopweekend!

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.