Home » Running: Trailrun Terschelling 2016

Running: Trailrun Terschelling 2016

Running: Trailrun Terschelling 2016

In drie woorden: Pijnlijk, zwaar en geweldig!

Wat was het weer een mooie run, de trailrun op Terschelling. Vorig jaar wilde ik graag de 25 kilometer proberen, maar ik raakte geblesseerd en deed de 15 kilometer. Dit jaar stond in het teken van deze run, 25 kilometer over het mooie eiland. Helaas heb ik sinds een paar weken weer veel last van de heup en knie, dus ik ben niet helemaal blij.

Trailrun Terschelling 2016

Om kwart voor 12 stap ik op de fiets naar de start, deze keer in Hotel Boschrijck. Ik kleed mij om, ga nog even naar de wc. Het startnummer heb ik gister al opgehaald, klein beetje voorpret he! 😉 Net voor de start om half 1 gaat het stort regenen. Pff, balen! Ik heb net gekozen voor een tshirt met korte mouw ipv lange mouw. Is dat wel handig? Gelukkig is het ook al snel weer door en om half 1 kunnen we starten. De eerste kilometers heb ik nog mijn muziekje aan. Gek genoeg kies ik dan al voor mijn ‘Just Chilling’ lijstje. We gaan namelijk relaxed rennen vandaag. Geen tijd, geen ergernis, gewoon heerlijk genieten!

Eerst even een plekje vinden en na een kilometer of 3 komt de eerste klim waarna je heel mooi zicht heb over het Groene Strand. Ik stop even om een fotootje te maken. Als ik verder wil rennen met de meute blijkt dat we al verkeerd zitten. Met een groep van 25 mensen dus weer verplaatsen naar links waarna we vlakbij de Walvis uitkomen en het Groene Strand oprennen. Een mooi groen stuk, soms wat smal, gewoon lekker rennen! Ik doe dan ook mijn muziek uit, een met de natuur. Ik loop altijd met muziek, het leidt mij ook wat af, maar als ik echt midden in de natuur loop vind ik het soms gewoon niet passen. Na 7,5 kilometer komen we uit bij een hoge duin, die niet te ‘berennen’ valt. Er moet dus even flink geklommen worden! Truc is om in de voetstappen van je voorganger te gaan staan. Eenmaal boven heb je het allerbeste uitzicht ooit! Aan de ene kant Groene Strand, aan de andere kant de zee. PRACHTIG! Ik maak wat foto’s en een filmpje en duik daarna weer naar beneden. Even een klein stukje strand, de eerste waterpost en weer omhoog klimmen. Daarna volgt een heel stuk groene duin, smalle paadjes, bos en na 14,5 kilometer de tweede waterpost.

Trailrun Terschelling 2016

Net daarvoor lopen we bijna verkeerd. Een man wijst mij op de lintjes links, gelukkig! Anders was ik snel terug geweest 😉 Ik heb de smaak te pakken en ren alleen door, lastig, want dan moet ik zelf goed opletten waar de lintjes hangen! Op een gegeven moment gok ik op een duinpaadje, maar ik twijfel en roep naar dezelfde man of het zo wel goed gaat als hij bij mij langskomt terwijl ik twijfelend wacht. Ik heb het verkeerd. Ik moet nog een stukje rechtdoor en dan rechts. Ik besluit maar lekker samen te blijven oplopen, gezellig en wat veiliger wat betreft het verdwalen. Uiteindelijk loop ik met hem, Wietse, de laatste 10 kilometer.

Wat ik de eerste 15 kilometer al gevoeld heb?

  • Linkerheup
  • Linkerknie
  • Rechterscheen
  • Rechterbil
  • Stekende buik

Gaat lekker! 😉 Als we weer een klim naar het strand hebben heb ik al mijn spieren gevoeld en dan opeens gaat het steken onder mijn linkervoet. Mennnnn… Jeetje! Toch wel een uitdaging zeg! En dan komt het. Als we het strand op komen gaat het regenen. Tegenwind, kou en regen. Top! Gelukkig heb ik mijn petje op, die houdt mijn koppie warm en ik ben gek op zee, dus lekker bikkelend genieten! <3

Als we na dik drie kilometer strand weer omhoog rennen gaan we de laatste kilometers in. Er is nog een post met wat banaan en sinaasappel, precies op het goede moment! Met een klein groepje lopen we richting de finish. Net voor de finish nog even een slok Fanta bij de laatste waterpost en wat voor mij voelde als versneld nog even de laatste meters afleggen met twee mede renners. Goed om elkaar zo te steunen en te hazen. Leuk ook!

Trailrun Terschelling 2016

Bij de finish staan Cor, Halbin, Sanne en JG te roepen. Heel leuk! De laatste meters gaan over een pad met allemaal blokjes (asfalt). Jezus, dat is echt killing! Je voelt opeens ALLES, zouden ze dat expres doen? 😉 Ik ben blij, kan nog lachen en heb enorm genoten. Maar als ik eenmaal stil sta lijkt het of alles verstijft, ik strompel terug naar m’n lieve toeschouwers en bedank ze voor de support. Het is weer voorbij. Weer een jaartje wachten.

Ondanks de pijntjes heb ik weer enorm genoten van de mooie route, het prachtige uitzicht en de sfeer. Trailrunning is erg relaxed, niemand maakt zich echt druk, iedereen loopt met een eigen doel en er wordt bijvoorbeeld gegrapt en gekletst onderweg. Iedereen steunt elkaar. Als iemand merkt dat je achterop ze zit en er eigenlijk wel langs wil gaan ze even voor je aan de kant op een smal paadje. Heel chil en relaxed allemaal. Het was gelukkig voornamelijk droog, af en toe een drupje en dit zorgde voor hele mooie luchten. Als je ooit nog eens denkt over een trail, doe dan deze! De 15 kilometer is echt al helemaal geweldig. Met de 25 kilometer verder komt er een uitdagend stuk strand bij. Ik ben er volgend jaar in ieder geval zeker weer bij!

Liefs Meik

Nog even een paar sfeerfilmpjes!

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.