Home » Running: CaniCross Exloo

Running: CaniCross Exloo

canicross Exloo

Een sportieve Aussie Jaxy in huis, dat betekende veel wandelen, leuke dingen doen, wellicht wel weer behendigheid, net zoals ik deed met onze oude hond Remy. Maar ondertussen ben ik in de loop van de jaren gaan hardlopen en ondertussen zijn er naast de behendigheid meer hondensporten de wereld in gebracht. Zoals het canicrossen of het canitrailen. En dat leek mij ook wel erg leuk samen met Jax. Een tijd geleden heb ik bij Run Dog in de Wilp een goed tuig voor haar en voor mezelf gekocht en zijn we gaan trainen. Tot 1 februari, de dag dat wij voor het eerst aan een wedstrijdje mee deden!

Een kleinschalig evenement, in Exloo, wat voor ons een kleine drie kwartier rijden is. De dagen in aanloop naar het event toe is Jax wat ziekig, ze houdt haar eten niet goed binnen. Gelukkig eet ze op vrijdag weer goed, maar voor de zekerheid doen we maar een klein halfje voer voor de wedstrijd. Ton gaat gezellig mee met zijn dames. Ik vind het zelf ook wat spannend, hoe zal ze reageren, hoe druk is het, zal ze het leuk vinden, kan ik alles vinden?

We zijn mooi op tijd, kunnen de auto dichtbij de inschrijf caravan kwijt en dan is het wachten op de start. Het is lekker druk, veel honden en naar mate de start tijd in de buurt komt (10.00 uur) komen er ook steeds meer hondjes bij. Sommige blaffen hard en zijn rumoerig. Maar Jax is niet stuk te krijgen, meer onrustig van het stilstaand wachten dan van de hondjes (weinig geduld heeft onze dame). Daarom wat rondjes lopen op het terrein tot we aan de beurt zijn. We starten om de 30 seconden, om en om, vooral om elkaar niet teveel in de weg te lopen.

Wanneer Jax en ik starten, gaan we heel hard. Als Jaxy mijn horloge hoort piepen bij starten, vliegt ze altijd hard weg. Eerst even alles onder controle brengen (hartslag, samenwerking, kleding) en lekker op pad voor een 5 kilometer. Na 1,5 kilometer halen we onze voorgangster in, toch even kijken hoe dat gaat. Ik hou Jax wat korter en roep dat we van links passeren. Het gaat prima, ik wens haar veel plezier.

Ik moet onderweg erg lachen om Jaxy, die met concentratie echt alle kanten opgaat. Eerst helemaal blij bij de start, dan even in verwarring want baasje Ton blijft achter, dan weer jeeej, we gaan rennen, hee een hondje voor ons, rennen! Oeee ook een plas links, oee een plas rechts, wauw een grote steen, ze vliegt soms van links naar rechts om in alle plassen te springen en is erg nieuwsgierig naar alles onderweg.

Verderop komen we een groepje tegen, een stuk of vier baasjes en hondjes zijn bij elkaar in hetzelfde tempo terecht gekomen. Ik haal ook hen in, nu wel middendoor, want ze lopen wat breed uit elkaar. Een stukje verderop zie ik een koppel links van een pad komen, shit zijn we wel goed gelopen met z’n allen? Of had deze mevrouw even een plaspauze? Ik roep naar een van de organisatoren die op de fiets voorbij komt of het wel klopt dat we nog zo’n 3 kilometer moeten. Ze denkt van wel, maar weet het niet zeker. Ach naja, en anders wat langer of korter, maakt ook niet uit.

We worden opeens van links ingehaald door een hele snelle meneer, met een nog snellere hond. Ze zoeven voorbij met z’n tweetjes. Wij rennen ook hard, harder dan ik normaal alleen ren, geinig hoe ik door Jax dan echt meegeholpen wordt.

Na slechts 4,2 kilometer komt de finish al in zicht. Toch verkeerd gelopen dus. Met mij meer dan de helft dus dat scheelt, haha. Blijkbaar is er ergens iets niet geheel duidelijk geweest. En we waren heel snel. Gemiddeld 4.44 km/u geklokt, dat is meer dan 12 kilometer per uur! We krijgen een medaille en besluiten dan ook weer richting auto te gaan. Ik haal nog de beloofde goodiebag op, die voller dan vol is met lekkere snacks voor Jax van de Jumper! Echt heel leuk en een mooie beloning voor onze eerste ervaring met de canicross.

Ik denk dat ik het canitrailen leuker vindt, iets minder in de snelheid en meer lekker een eind trailen, genieten van de omgeving samen, zo nu en dan even stoppen voor wat water of een duik in Jax haar geval. Lekker doortrainen naar meer kilometers, zodat als ze straks oud genoeg is, we daar ook eens van kunnen proeven!

Liefs Meik

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.