Home Ā» Running: CaniCross Appelscha

Running: CaniCross Appelscha

canicross appelscha

Twee weken na ons canicross debuut mochten we vandaag alweer op pad! Deze keer iets dichterbij, in het altijd mooie Appelscha. Elke keer als ik daar ben denk ik, ik moet hier echt wat vaker heenrijden. Echt zo’n prachtig gebied, heerlijk groot. De RunForestRuns daar zijn ook altijd genieten. En nu dus voor het eerst met Jax in Appelscha, ook leuk!

Ik had al een tijdje last van de enkel, voet en twijfelde of ik wel moest gaan lopen. Maar helaas regent het geen canicrossjes in de buurt en ik dacht, maar even op de tanden bijten en lekker een klein stukje rennen samen, nu het kan. En dus gingen we met z’n tweetjes op naar Appelscha.

Als Miss ‘ik ben altijd net op tijd’ kom ik aan terwijl de briefing al bezig is, ik dacht half 11, maar dit bleek kwart over 10. Nou, geeft niet, zo moeilijk is het niet, lintjes volgen en met je hond rennen, moet lukken. Ik laat Jaxy even in de auto, terwijl iedereen zijn hondjes er juist uit haalt. Mijn nummer krijg ik van twee vriendelijke dames, ik speld hem rustig op, jas uit, Jax uit de auto en tuigje om. Even een stukje wandelen, rondjes draaien, dribbelen, uit de menigte. Er zijn veel honden die blaffen van enthousiasme en ik wil Jax hier zo lang mogelijk uit houden, dus we kijken vanaf een afstandje hoe de eersten van start gaan. Om de 30 seconden, net zoals in Exloo starten we om en om. Ik heb nummer 15, dus na een stuk of 10 mensen ga ik ook richting de start. Als we opgeroepen worden lopen we langzaam naar het lint en gaan klaarstaan.

canicross appelscha

Klaar voor de start, en weg! Jax vindt het vaak even gek, die mensen rechts en links en komt na een paar meter op gang. We rennen erg hard, vlot rechts het bos in, heerlijke bospaden slingeren en ik zie zelfs mijn voorgangers niet. Bijna alsof je geen wedstrijd loopt. Er staat bij het eerste ‘wild’ hekje iemand om deze voor ons open te houden, we kunnen zo door, al vindt Jax dit ook een beetje gek dus we minderen wat vaart. Na 2,5 kilometer komen we bij een klein meertje, waar Jax helemaal wild wordt. WATER! Ik besluit haar lekker even te laten auwehoeren en ren richting het water waar ze lekker even doorheen rent en weer omhoog naar het gras om weer richting het bospad onze weg te vervolgen.

We halen daar na een tijdje ook een hele groep mensen in, een stuk of 5, die gek genoeg bij elkaar verzamelt zijn. Ik geef weer netjes aan dat ik van links kom en Jaxy rent heel knap zonder spelen door langs de andere hondjes. Mijn hartslag is hoog, erg hoog, ik zie op een gegeven moment rood 183 staan. Oeps, we rennen ook heel hard, dus ergens wel logisch. Maar wat ben je dan blij dat het slechts 5 kilometer is. Ik zie al vlot de auto’s en de finish weer in de verte en we komen binnen op 22.10 minuten. Horloge heeft 4,8 kilometer geklokt, maar hoe dan ook zeer netjes en sneller dan 2 weken geleden. Toppertje is het! Jax kiest de eerste de beste grote plas om even lekker te poedelen, ik doe haar tuig af en koppel mezelf los voor een rondje uitlopen.

Na het uitlopen Jax in de auto, ik lever mijn startnummer weer in en krijg nog een paar goodies mee en wordt bedankt voor onze deelname door de vriendelijke dames van de organisatie. Dit was weer een fijne ervaring! šŸ™‚

’s Avonds zie ik dat we 2e zijn geworden bij de dames, super knap en ik ben trots op mijn lieve drentelaar!

Liefs Meik

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.